نماز (اْسلام)

د ڤیکیپدیا، دونسمنامٱ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

نماز د عبادٱت‌ؽا موسٱلموݩؽا ۉ د رۏکنؽا موهم دین اْسلام ٱ.[۱] کلٱمٱ نماز موعادل فارسی کلٱمٱ عرۉیی صلات یا صلوات ٱ. نماز د تاٛ ٱئل سونٱت یٱکؽ د رۏکنؽا خٱمسٱ (ستۊنؽا پٱنجگانٱ دین) ۉ تاٛ شیعٱیا یٱکؽ د فورۊع دٱگانٱ دین ٱ.

نمازؽایؽ کاْ ڤ هٱر موسٱلموݩ، د هٱر شبانٱ رۊز، ڤاجب ٱ عبارٱت هؽسن د: نماز شۉسۏ، زۏر، اؽڤارٱ، ٱفتاونشیݩ ۉ عشا. ٱئل سونٱت نماز ڤتر ناْ هٱم یٱکؽ د نمازؽا ڤاجب رۊزانٱ دونٱن. ٱلڤٱت غاٛر اؽ نمازؽا، نمازؽا ڤاجبؽ تر هٱم ڤجۊد دارٱن.[۲]

قرؽ د عارفؽا ڤ اؽ باڤٱرٱن کاْ تموم موجۊدؽا هٱم موتناسب ڤا ڤٱز خود د هال هٱمد ۉ تٱسبی خودا هؽسن ۉ ڤ آیٱیایؽ د قورآن جۊر «ۉ گیا ۉ دار سجدٱ مؽکٱن» (ڤ عرۉبی: وَالنَّجْمُ وَالشجَرُ یَسجُدَانِ)،[۳] اْستناد مؽکٱن.


سرچشمٱ[آلشتکاری]

  1. فٱرهٱنڳ فارسی موعین؛ نماز؛
  2. ناسر مٱکارم شیرازی. رسالٱ توزی اْلمٱسائل. قوم. ۱۳۸۴
  3. قورآن کریم، سۊرٱ الرحمن. آیٱ ۶